یه روز صبح دیدمش ، چشاش منو یاد بهار می انداخت . نگاهای مستش منو از خودم بی خود می کرد منم باهاش مست می شدم و همراهش سرود عشق رو زمزمه می کردم ، چه روزهایی . در آغوش هم می خوابیدیم و تو آسمون دنبال ستاره های خودمون می گشتیم ،اما هر چی تو اسمون نگاه می کردیم ستاره ای نبود که برامون تداعی کننده عشقمون باشه ، برای همین به همدیگه نگاه می کردیم اونوقت دو تا ستاره کوچولو تو چشای همدیگه می دیدم . آره این ستاره ما دو تا بود که تلالوئش تو چشامون می درخشید . لبای همدیگه رو می بوسیدیم و مست از شراب پاک هستی سرامونو رو سینه هم می گذاشتیم و سکوت رو زمزمه فضای عاشقونمون می کردیم و نمی گذاشتیم واژه ای با آهنگ ناموزونش خلوت ما رو به هم بریزه.....

اون روزا خورشید عشقمون داغ و آتشین بود ، اون روزا هیچ پائیزی ما رو از بهار همدیگه دور نمی کرد . اون روزا حرفامون قشنگ بود ، مثل یه غنچه گل سرخ تو اول صبح که هنوز شبنمهای سپیده دم از روش پا نشده بود . هنوز چشای خواب آلودش جایی رو نمی دید....اون روزا هرگز فراموشم نمی شه ،بهش می گفتم همیشه باهاتم . بهش می گفتم همشه کنارت می مونم و نمی زارم هیچ چیزی منو ازت جدا کنه اون روزا حتی فکر جدایی و ترکش منو عذاب می داد من عاشقش بودم ، براش جونمو فدا می کردم، بهش گفتم هرگز ، هرگز ، هرگز تنهات نمی زارم....

اون روزا گذشت دست تقدیر منو ازش جدا کرد ،اونو از من گرفتند و تلاشهام نتیجه ای نداد، اون رفت ولی با یاد من . اون رفت ولی به این امید که من بهش قول دادم همیشه کنارش باشم . بهش قول دادم فراموشش نکنم . بهش قول دادم تا زمانی که زنده ام کنارش باشم اون فقط به این امید تن به تقدیر داد که باز من کنارش باشم . به همین قدر قناعت کرد که دلم مال اون باشه . اون عاشقم بود ، من هم عاشقش بودم.......

یه روز دیدم وجودم داره آبش می کنه، داره داغونش می کنه ،داره از دورن خوردش می کنه . به روی خودش چیزی نمی آورد ولی من می دیدم که داره داغون می شه و می فهمیدم که همش به خاطر منه . اون نمی تونه دوری از منو تحمل کنه ،اگه من باشم اون تا همیشه حسرت منو می خوره . می دونم که با رفتنم منو هرگز فراموش نمی کنه ولی موندنم هم .......

ادامه در ادامه مطلب